تحلیل زیر از یک تحلیل نیمهبلند دربارهٔ انتخابات ۱۴۰۰، رهبری و آیندهٔ مملکت بریده شده است. اگر از دوستان کسی مایل بود که کل تحلیل را بخواند به amiribeshelim@gmail.com ایمیل بزند.  بخش آخرِ تحلیل را (با جرح و تعدیل) منتشر میکنم و باقی فعلا نمیتواند نشر عمومی پیدا کند همان طور که تحلیل بسیاری از دلبستگان به انقلاب هم نشر نمییابد و ایشان سکوت کردهاند؛ نمیبینید؟ (۲۱ خرداد ۱۴۰۰)   اما نکتهای اجتماعی و بس مهم در این انتخابات پیش آمده است. چند سالی است که نرمنرمک بین حزباللهیها دو گروه درست شده است: علاقهمندان به رهبر و مطیعان رهبر. حال به واسطهٔ تصمیم نظام در انتخابات پیشرو، شکاف بین این دو گروه بیشتر شده است. علاقهمندان رهبر کسانی هستند که آیتالله خامنهای را از ته دلشان دوست دارد. با شخصیتش حال میکنند. او را عادل میدانند. به نظرشان آیندهٔ ایران برای آقای خامنهای مهم است. به نظرشان آقای خامنهای یک اندیشمند و چه بسا یک رهبر باهوش و سیاستمدار است. اما با این همه، با همهٔ تصمیمهای مجموعههای تحت امر ایشان یا حتی با تصمیمهای خود ایشان یکدل نیستند. معتمدان

مسئولین محترم در نیروهای مسلح و حضرات حفظ و آثاریها سلام باورش سخت است اگر بگوییم «احتمالا» هیچ روایت خوبی از «دریچهٔ امنیتی/عملیاتی» جریان مقاومت منتشر نشده است. گفتم «احتمالا» یعنی تا الان من ندیدهام و به «احتمال زیاد» بعد از این هم نوشته نخواهد شد. دربارهٔ آدمها نوشتهایم؛ غالبا بد. نقش فرماندهان در نبردها را «تا حدی» گشودهایم؛ همیشه ناقص. اسناد دندانگیری از عملیاتها و گزارش لشگرها منتشر نکردهایم؛ حال ادبیات مقاومت چطور زاده شود؟ فیزیولوژی زادن را که میدانید؛ نمیدانید؟ اندک کتابهایی سعی کردهاند این چگونگی را توضیح بدهند که غالبا نافرجام است. تنها به یک دلیل: شما به نویسندگان ما اعتماد ندارید. به نظر شما «همین مقداری که برای نویسنده روایت شده» کافی است. با فضایی که شما درست کردهاید، راویان بنا ندارند بگویند «چگونه و با چه روشهایی» جنگیدهاند و چطور در نبردهای سنگین «امنیتی/عملیاتی» موفق بودهاند. روی هوا حرف نمیزنم. من دارم روی دو کتاب کار میکنم. هر دو از چهرههای برجستهٔ امنیتی و اطلاعاتی منطقه هستند. اما هر چه بیشتر جلو میروم محکمتر پیشانیام به در بسته میخور

در پایین صد کتاب'>کتاب سدهٔ اخیر (۱۳۰۱-۱۴۰۰) را معرفی میکنم. این کتابها در یک بازه ۱۴ ماهه در اینستاگرام من معرفی شدهاند. (بهعلاوه مخاطبانم در صفحه اینستاگرام کتاب منتخب قرن را در ادامه با رأیگیری جزیی و چند مرحلهای انتخاب خواهند کرد.) متن زیر را در اینستاگرام در معرفی این برنامهٔ شخصی نوشتهام. این متنِ کوتاه ستون فقرات انتخابم را نشان میدهد: نه ریویو مینویسم، نه متن حلاجیشده و تحلیلی. به قول نظامیها فعلا دنبال عملیات نیستم، بیشتر دارم شناسایی میکنم. انتخابهایم یقینی است؟ نمیدانم؛ ولی باورپذیر است. معیار انتخابم مهم بودن اثر در امروز مملکت است و پیوند محکم آن با هویت امروز ایرانیها و اگر اینها صادق نباشد فرم اثر هم ناقص میماند. کتابهای تخصصی از دایره این انتخاب بیرون هستند، کتابهای ابتر و در زمان مانده هم همین طور. غالب کتابهای انتخابی خوبند، ولی گاهی چیزهایی مثل غربزدگی آلاحمد خیلی مهم و هنوز مسئله هستند اگرچه بد باشند. در پایان این سیاهه چند نکتهای را اضافهتر عرض میکنم.  ۱۳۰۱: افسانه، نیما یوشیج (آغازگر یک راه مهم در مهمترین حیطهٔ هویت ایرانی) ۱۳۰۲: باغ بهشت